terminar; completo
Muy común
Verbo
Tipo:Regular
Infinitivo:
dokončit
Sustantivo verbal:dokončení
Aspecto:Perfectivo
Transitividad:Transitivo
Reflexivo:No
Rige casos:
4. Acusativo
Clase de conjugación:perfective -it
Pasado
| Persona | Masculino | Femenino | Neutro |
|---|---|---|---|
| yo | |||
| tú | |||
| él/ella | |||
| nosotros/as | |||
| vosotros/as | |||
| ellos/ellas |
Futuro
| Persona | Forma |
|---|---|
| yo | |
| tú | |
| él/ella | |
| nosotros/as | |
| vosotros/as | |
| ellos/ellas |
Imperativo
| Persona | Forma |
|---|---|
| ty | |
| my | |
| vy |
Condicional
El checo marca género/número en el participio. El neutro rara vez se usa en el condicional.
| Persona | Masculino | Femenino |
|---|---|---|
| yo | ||
| tú | ||
| él/ella | ||
| nosotros/as | ||
| vosotros/as | ||
| ellos/ellas |
Ejemplos
Terminaré el curso mañana.
Ella terminará el trabajo hoy.
Ayer completó el proyecto.
¿Cuándo lo terminarás?
Terminaremos la lección juntos.